ΦΙΛΕΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

΄Ενας ζεστός ήλιος ξύπνησε τη μικρή πεταλούδα και βγήκε από το κουκούλι,  που την προστάτευε τον τελευταίο καιρό κι άνοιξε τα λαμπερά κίτρινα φτερά της να ξεμουδιάσουν.

 ΄Εριξε μια ματιά γύρω της κι ανακάλυψε ότι γεννήθηκε σ’ ένα πανέμορφο λιβάδι με χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια γύρω της που πλημμύριζαν τον αέρα με τα υπέροχα λεπτά τους αρώματα, και μελισσούλες που προσπαθούσαν ν΄απολαύσουν τους χυμούς τους.. Είδε πολλά άλλα έντομα να τριγυρίζουν ζουζουνίζοντας γύρω από τα λουλούδια και  ζωηρά πουλιά να κελαηδούν σ΄ανθισμένα δέντρα και να συμπληρώνουν την παραδεισένια εικόνα .

Και ξαφνικά τις είδε…. Είδε πανέμορφες πεταλούδες να πετούν ξένοιαστα παρέες- παρέες και να περνούν υπέροχα. ΄Ετσι αποφάσισε να πάει κοντά τους για ν γίνει κι εκείνη φίλη μαζί τους.

-Καλημέρα! Είπε πλησιάζοντας, αλλά εκείνες της γύρισαν περιφρονητικά την πλάτη.

-Θράσος που το έχει να μας μιλάει κιόλας , άκουσε να λέει μια πανέμορφη πεταλούδα με όμορφα κυκλικά σχέδια στα φτερά της.

« Μα γιατί τι έκανα;» αναρωτήθηκε κι έφυγε, πέταξε παρακάτω όπου συνάντησε μια άλλη παρέα πεταλούδων να πετάει γύρω από μια περήφανη κίτρινη μαργαρίτα.

-Γεια σας! Είπε , αλλά κι εκείνες έκαναν μια περίεργη γκριμάτσα αποδοκιμασίας.

- Καλά είναι σοβαρή, δεν ντρέπεται να κυκλοφορεί μ’ αυτά τα άθλια κίτρινα μονόχρωμα φτερά ; άκουσε μια πεταλούδα που τα φτερά της είχαν όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου.

Απογοητευμένη η μικρή κίτρινη πεταλούδα έφυγε κι από κει. Μέσα της όμως σκεφτόταν « Μα γιατί , τι κακό έχει το κίτρινο χρώμα στα φτερά μου, αφού κι αυτές γύρω από ένα λουλούδι με κίτρινο χρώμα πέταγαν».

Συνέχισε να πετάει όταν συνάντησε κι άλλη παρέα από πολύχρωμες πεταλούδες και πήγε κοντά τους.

-Μπορώ να πετάω μαζί σας; Ρώτησε ντροπαλά.

-Θα αστειεύεσαι βέβαια, έχεις ιδέα πώς είσαι; Της είπε με κακία μια πανέμορφη πεταλούδα με χρυσές πιτσιλιές στα φτερά της.

Η κίτρινη πεταλούδα απομακρύνθηκε γρήγορα , πήγε πάνω σ΄ένα αγριολούλουδο για να μην τη βλέπουν κι άρχισε να κλαίει.. « Αυτό είναι άδικο σκεφτόταν… κι ο ήλιος κίτρινος είναι αλλά όλοι τον αγαπάνε» . Αφού έκλαψε πολλή ώρα αποφάσισε να πετάει μόνη της και ν΄απολαμβάνει την ομορφιά του μικρού της παράδεισου και να ευχαριστεί το Θεό για την χαρά της ζωής που της χάρισε.

Κάπου εκεί ήταν η φωλιά ενός μικρού αρκούδου που ήταν άρρωστος, Είχε πυρετό εκείνη την ημέρα και δεν πήγε σχολείο κι όπως καθόταν  μόνος του ( γιατί η μαμά του πήγε να του βρει μέλι για να  τον δυναμώσει)στο κρεβάτι του με μια κομπρέσα στο κεφάλι σκεφτόταν « Τι κρίμα που όλοι οι φίλοι μου είναι τώρα στο σχολείο. Πώς θα ήθελα να είχα κάποιον τώρα εδώ να μου κάνει παρέα!»

Και ξαφνικά βλέπει στο πρεβάζι του παράθυρού του μια μικρή κίτρινη πεταλούδα.

-Τι καλά που ήρθες, θέλεις να γίνουμε φίλοι και να μου κάνεις παρέα; Τη ρώτησε.

-Σε….σε μένα το είπες αυτό; Ρώτησε η πεταλουδίτσα.

-Μα σε σένα βέβαια. Είμαι λίγο αδιάθετος αλλά νομίζω ότι μπορούμε να περάσουμε ωραία μαζί.

-Και βέβαια θέλω. Τι θα ήθελες να κάνουμε;

-Ξέρεις να μου πεις καμιά ιστορία; ρώτησε ο μικρός αρκούδος.

-Λυπάμαι αλλά πριν από λίγο μεταμορφώθηκα σε πεταλούδα και βγήκα από το κουκούλι μου. Το μόνο που ξέρω είναι πως για κάποιο λόγο δεν άρεσαν τα μονόχρωμα κίτρινα φτερά μου στις άλλες πεταλούδες και δεν με ήθελαν για φίλη.

-Αυτές χάνουν κι εγώ κερδίζω  μια φίλη, γιατί είναι πολύ ωραίο πράγμα να έχεις φίλους και να μοιράζεσαι ένα σωρό πράγματα. Κι επειδή εγώ πάω σχολείο, ξέρω πολλές ιστορίες που θα σου τις πω.

Κι έτσι άρχισε μια όμορφη περίεργη φιλία μ΄έναν αρκούδο και μια κίτρινη πεταλούδα. Κι επειδή ο αρκούδος ήταν πολύ καιρό άρρωστος ανακάλυψαν ένα νέο παιχνίδι που άρεσε και στους δυο. Τη βοήθησε να μάθει κι εκείνη να διαβάζει .

Η φιλία τους συνεχίστηκε ακόμα κι όταν ο αρκούδος έγινε καλά και ξαναπήγε στο σχολείο. Πριν γίνει όμως αυτό ο αρκούδος έκανε ένα ξεχωριστό δώρο στην αγαπημένη του φίλη. Πήρε τις ανεξίτηλες μπογιές του για να μην ξεβάφουν και ζωγράφισε τα φτερά της τόσο όμορφα, που όπου κι αν πετούσε όλοι γύριζαν και την κοιτούσαν με θαυμασμό.

΄Ετσι η πρώην κίτρινη πεταλούδα  πετούσε χαρούμενη κι όλες οι άλλες που πριν δεν την καταδέχονταν, πετούσαν γύρω της κι ήθελαν την φιλία της. Εκείνη δεν τους κράτησε κακία, μάλιστα όταν κουράζονταν να πετούν και να ρουφούν νέκταρ από τα λουλούδια, τους μάθαινε ένα σωρό πράγματα που της είχε μάθει ο φίλος της ο αρκούδος. Οι άλλες πεταλούδες αναγνώρισαν το λάθος τους και της ζήτησαν συγνώμη.

Μια μέρα εκείνη η πανέμορφη πολύχρωμη πεταλούδα, που είχε στα φτερά της όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου , σηκώθηκε και της έκανε μια πρόταση.

-Εμείς οι πεταλούδες που ζούμε σ΄αυτό το όμορφο λιβάδι, επειδή είσαι τόσο όμορφη, αλλά και τόσο σοφή με όλα αυτά που έχεις μάθει θέλουμε να γίνεις η αγαπημένη μας βασίλισσα.

΄Ετσι κι έγινε και στη μεγάλη γιορτή που έκαναν γι αυτό το γεγονός, ποιος νομίζετε ότι είχε την πρώτη και καλύτερη θέση;

Μα φυσικά ο αγαπημένος της φίλος , ο αρκουδάκος.