ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΚΟΥΦΕΤΑΚΙΑ ΤΟΥ ΑΙ ΒΑΣΙΛΗ

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος , πλησίαζαν οι γιορτές των Χριστουγέννων και οι άνθρωποι αλλά και όλα τα πλάσματα της γης, περίμεναν με χαρά  να γιορτάσουν τις Άγιες μέρες.

Όμως αυτές τις μέρες κάποιοι περιμένουν με αγωνία για να κάνουν τις σκανταλιές τους.

Ο αρχηγός, ο Σαρδανάπαλος , τους ειδοποίησε να συγκεντρωθούν στη σκοτεινή σπηλιά του για να τους ανακοινώσει το φετινό ζημιάρικο πρόγραμμα τους.

Όταν συγκεντρώθηκαν όλοι , τους ρώτησε:

-Μήπως κάποιος έχει καμιά καλή ιδέα για το τι να κάνουμε φέτος;

-Να βάλουμε αλάτι στα γλυκά, πετάχτηκε ένας.

-Σιγά το καινούργιο , είπε ο αρχηγός.

-Να ανακατέψουμε τα δώρα, είπε ένας άλλος.

-Αυτό το κάνουμε σχεδόν κάθε χρόνο!

-Να κλέψουμε τα στολίδια απ τα δέντρα, φώναξε ένας μαυριδερός.

-Αυτό κι αν τόχουμε κάνει τόσες φορές… Καμιά νέα έξυπνη ιδέα;

Οι καλικάτζαροι κοίταζαν ο ένας τον άλλο και δεν ήξεραν τι να πουν. Ξαφνικά ένας  κοντούλης , καθώς σηκώθηκε να πάει να πιει λίγο νερό, πάτησε τον διπλανό του. Κι αυτός σηκώθηκε κι άρχισε να τον μαλώνει . κι άρχισαν να χτυπιούνται. Σε λίγο όλοι μαζί μάλωναν και χτυπιόταν …η σπηλιά έγινε πεδίο μάχης. Μάλωναν κι ας μην υπήρχε λόγος. Αλλά έτσι είναι οι καλικάτζαροι!

-Σταματήστε αμέσως, φώναξε  αρχηγός!  Αυτό είναι! Αυτό θα κάνουμε!

-Τι δηλαδή;, θα μαλώνουμε; Ρώτησε ένας στραβοδόντης.

-Όχι θα κάνουμε  όλους τους άλλους να μαλώνουν!

- Και Πώς θα γίνει αυτό;

-Έχω μια ιδέα , Μείνετε εδώ να με περιμένετε. Εγώ θα πάω ένα μικρό ταξίδι. Κι όταν επιστρέψω θα σας εξηγήσω. Και ήσυχα ε; είπε ο αρχηγός κι έφυγε.

Δεν πήγε πολύ μακριά. Στο διπλανό βουνό, μέσα σένα πυκνό δάσος ζούσε η μάγισσα Μπλιμπλίνα . Αυτή επειδή δεν κατάφερε ποτέ να κάνει ένα καλό ξόρκι, είχε κρυφτεί  σε μια καλύβα , σ αυτό το δάσος μαζί με τον μαύρο γάτο της και το κοράκι της, που ήταν κι ο φρουρός της. Αυτό την ειδοποίησε ότι έρχεται ο Σαρδανάπαλος.

-        Χρειάζομαι τη βοήθειά σου, της είπε, μόλις έφτασε . Και της εξήγησε το σχέδιό του.

-        Μμμμ , αυτό που μου ζητάς είναι δύσκολο. Θα χρειαστώ 3 μέρες και 3 νύχτες για να φτιάξω το ξόρκι. Αλλά όταν το φτιάξω…. ‘όταν το φτιάξω …. Θα γίνει χαμός!.

-        Και τι ζητάς για πληρωμή;

-        -Ένα μαγικό κιάλι για να βλέπω τη ζημιά που θα κάνετε, να γελάω και να χαίρομαι.

-        Οκ! ευκολάκι. Θα το έχεις! Θα κλέψω το κιάλι του αι Βασίλη και θα στο φέρω.

Και πραγματικά έτσι έγινε. Πήγε το ίδιο βράδυ και μπήκε κρυφά στο σπίτι του αϊ Βασίλη και το πήρε.

Σε 3 μέρες και 3 νύχτες πήγε πάλι στο σπίτι  της μάγισσας  Μπλιμπλίνας , της πήγε το μαγικό κιάλι κι εκείνη του έδωσε ένα μαύρο μπουκάλι μ ένα πηχτό μαύρο υγρό που έβραζε κι έβγαζε μπουρμπουλήθρες .

-        Πρόσεξε , του είπε. Θα ανοίγεις το καπάκι μόνο όπου θέλετε να κάνετε τη σκανταλιά. Κι εσείς να φοράτε μάσκα για να μη σας πιάνει το ξόρκι. Θ ανοίγετε το καπάκι για 1 λεπτό κι αμέσως θα το κλείνετε. Και θα πηγαίνετε αλλού και θα κάνετε το ίδιο. Φροντίστε ν απλωθεί το αέριο που έχει μέσα, σ όλη τη γη. Ε, ρε γέλια που θα κάνουμε!

-        Ο  Σαρδανάπαλος γύρισε στην ομάδα και τους εξήγησε τι έπρεπε να κάνουν και τι θα γινόταν μ αυτό. Και ξεκίνησαν.. . όλη τη νύχτα κατάφεραν να γυρίσουν σ όλόκληρη τη γη, αφήνοντας λίγο απ΄το  μαγικό αέριο .

Το πρωί που ξύπνησαν οι άνθρωποι ο αέρας μύριζε κάπως περίεργα. Κάτι άσχημο ,  σαν μούχλα μύριζε.

Και ξαφνικά όλοι είχαν διάθεση για καυγά.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Τα παιδιά άρχισαν να μαλώνουν…

- Όχι εγώ το θέλω το αυτό παιχνίδι…

- Μα εγώ το πήρα πρώτος….

-  Εγώ θέλω τον ροζ μαρκαδόρο…

- Πάρε απ το άλλο ποτηράκι, έχει κι άλλους…

- Όχι εγώ θέλω αυτόν ..

Κι έσπρωχνε το ένα, το άλλο, και πιάνονταν στα χέρια κι έπεφταν κάτω και κυλιόταν κι έκλαιγαν.

 

 

ΤΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΣΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

Το βράδυ τα στολίδια άρχισαν να μαλώνουν.

-Σταμάτα να παίζεις μ αυτό τύμπανό σου, μας πήρες τα αφτιά, είπε το μολυβένιο στρατιωτάκι.

- Μα κάνω πρόβες για τα κάλαντα , είπε ο μικρός τυμπανιστής.

-Να τις κάνεις πιο σιγά, γιατί θα βγάλω το σπαθί μου και θα σου το σπάσω το τύμπανο.

- Μα δεν γίνεται πιο σιγά..

- Τώρα που θα σε πιάσω θα δεις τι θα πάθεις..

- Ει εσύ κυρά χοντρή κάνε πιο μέρα, με κρύβεις, είπε μια μπαλαρίνα σε μια κόκκινη μπάλα.

- Πώς μου μιλάς έτσι , δεν είμαι χοντρή. Μπάλα είμαι πώς θέλεις να είμαι;

- Αυτό που σου λέω… άντε μη νευριάσω κι αρχίσω και κουνιέμαι και σε ρίξω κάτω και σπάσεις.

- Μα τι λες, πώς να πάω πιο κει;

- Τώρα θα σου δείξω  εγώ, είπε η μπαλαρίνα  κι άρπαξε την μπάλα απ το λαιμό για να την ρίξει κάτω.

- Βρε παιδιά τι πράγματα είναι αυτά, είπε το αστέρι , ηρεμήστε.

- Εσύ να μη μιλάς , που έχεις πάρει την καλύτερη θέση κι μας κάνεις τον ξύπνιο, είπε ένα απ τα στολίδια δώρα.

- Μα το αστέρι πάντα μπαίνει στην κορυφή του δέντρου…

- Κακώς ! Νομίζεις πως θα ήταν άσχημο το δέντρο με μένα στην κορυφή;, συνέχισε το δωράκι.

Και με τούτα και με τ΄άλλα αρπάχτηκαν στα χέρια και σε λίγο τα περισσότερα είχαν καταστραφεί.

 

ΟΙ ΤΑΡΑΝΔΟΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΙ ΒΑΣΙΛΗ

Οι τάρανδοι, όπως κάθε πρωί, σηκώθηκαν να κάνουν την πρωινή γυμναστική τους για να δυναμώσουν για το μεγάλο ταξίδι. Καθώς έκαναν τις ασκήσεις τους, ο πιο μεγάλος παραπάτησε και πάτησε τον διπλανό του.

-        Δεν προσέχεις καθόλου, του φώναξε , κοίτα τι μου έκανες, πονάω.

-        -Σιγά  να μην πονάς, τι μωρό είσαι;

-        Να σε πατήσω κι εγώ να δεις!

-        Για τόλμησε..

.Κι ο πονεμένος τάρανδος … τόλμησε κι αρπάχτηκαν στα χέρια….. ε , στα πόδια θέλω να πω . κι αρπάχτηκαν κι οι άλλοι τάρανδοι μεταξύ τους γιατί  ο ένας υποστήριζε τον πρώτο κι ο άλλος τον δεύτερο, έμπλεξαν τα κέρατά τους κι έγινε χαμός!

 

ΤΑ ΞΩΤΙΚΑ ΟΙ ΒΟΗΘΟΙ ΤΟΥ ΑΙ ΒΑΣΙΛΗ

Τα ξωτικά, όπως κάθε χρόνο δούλευαν ασταμάτητα για να προλάβουν να τελειώσουν τα δώρα.

-        Ποιος μου έκλεψε το κουτί με τις κορδέλες; Ακούστηκε μια φωνή

-        Εγώ, αλλά δεν στα έκλεψα, το πήρα γιατί χρειαζόμουν μια κορδέλα για να τυλίξω ένα δώρο που τελείωσα, είπε ένας κοντούλης βοηθός.

-        Ναι , αλλά δεν με ρώτησες, δεν μου τις ζήτησες!

-        Αφού όλα τα υλικά τα χρησιμοποιούμε όλοι μας!

-        Άκου να σου πω, ό,τι είναι κοντά μου, είναι για μένα…

-        Δεν είναι έτσι! Κάθε χρόνο , όλοι μας μπορούμε να χρησιμοποιούμε όλα τα υλικά!

-        Εγώ είμαι πιο παλιός και θα κάνεις ,ότι σου λέω.

-        Και που το λέει αυτό; Εδώ όλοι είμαστε ίσοι.

-        Ίσοι , ε ; και του δίνει μια σφαλιάρα. Και πιάνονται στα χέρια. Μαζί μ αυτούς κι όλα τα άλλα ξωτικά. Κατέστρεψαν τα δώρα, τα περιτυλίγματα, τις κορδέλες, γέμισαν μώλωπες και σιλοτέιπ…

-         

ΟΙ ΧΙΟΝΟΝΙΦΑΔΕΣ

Βράδυ έφτασαν οι χιονονιφάδες πάνω από την πόλη κι ενώ ετοιμαζόταν να ρίξουν το απαλό τους χιόνι, ακούστηκε μια φωνή!

-        Λοιπόν κορίτσια, πρώτη εγώ θα ρίξω το χιόνι μου!

-        - Και γιατί αυτό; Πάντα όλες μαζί δεν χιονίζουμε;

-        Δεν έχει γιατί! Γιατί έτσι θέλω !

-        Τι πάει να πει « έτσι θέλω»;

-        Αυτό που άκουσες! Και μη με συγχύζεις γιατί δεν ξέρω κι εγώ τι θα γίνει…

-        Τι θα γίνει δηλαδή;

-        Αυτό, της λέει και της  δίνει μια σφαλιάρα και  της ρίχνει κάτω την χιονένια της κορδέλα.

-        Το ίδιο όμως κάνει κι η άλλη χιονονιφάδα και σε λίγο όλες μαζί, έχουν γίνει μαλλιά κουβάρια και κυλιούνται στο χώμα, οπότε το άσπρο τους χιόνι γίνεται ένα καφετί λασπόχιονο.

 

Η μάγισσα Μπλιμπλίνα που τα βλέπει όλα αυτά με το μαγικό κιάλι του αϊ Βασίλη, τρίβει τα χέρια της από τη χαρά της.

 

Εν τω μεταξύ ο αϊ Βασίλης που δεν έχει δει τίποτα απ΄όλα αυτά συνεχίζει ν ανοίγει και να διαβάζει τα χιλιάδες γράμματα που έχει λάβει. Τα περισσότερα γράμματα  είναι ευγενικά και  τα παιδιά του λένε να φροντίσει  πρώτα τα παιδιά που έχουν ανάγκη : που είναι φτωχά, που είναι άρρωστα, που ζουν σε πόλεμο, που δεν έχουν γονείς κλπ.

Τα τελευταία γράμματα όμως που άνοιξε , τον απογοήτευσαν….

 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ

1. Καλημέρα Αι Βασίλη, επειδή βαριέμαι να γράφω πολλά, θέλω φέτος να μου φέρεις ένα playstation…..

2. Αι Βασίλη  φέτος θέλω ένα ακριβό δώρο , γιατί άμα είναι κάτι φτηνό , μου το παίρνουν κι οι γονείς μου….

3. Αι Βασίλη , θέλω ένα δώρο, ό,τι  ναναι, απλά να είναι καλύτερο κι ακριβότερο απ της συμμαθήτριας μου της Λίνας, για να μάθει αυτή…..

4. Αι Βασίλη, μη με ξεχάσεις , όπως πέρσι. Να μου φέρεις διπλό δώρο, μου το χρωστάς άλλωστε…

 

Ο Αϊ Βασίλης έπιασε το κεφάλι του. Μα πώς έγιναν έτσι τα παιδιά ;αναρωτιέται.

Εκείνη τη στιγμή μπαίνει η νεράιδα των Χριστουγέννων και του λέει:

-Καλέ μου παππούλη, έχουμε πρόβλημα. Σ όλη τη γη, όλοι και όλα μαλώνουν.

Τα ψάρια στη θάλασσα  μαλώνουν για το ποιο κολυμπάει πιο γρήγορα!

Τα παπάκια στο ποτάμι μαλώνουν για το ποιο είναι πιο όμορφο!

Οι αρκούδες στο δάσος μαλώνουν για ένα βάζο μέλι που βρήκαν σε μια κουφάλα δέντρου κι όλες το θέλουν για ον εαυτό τους!

Τα πουλιά μαλώνουν για το ποιο τραγουδάει καλύτερα!

Τα ζώα μαλώνουν για τις φωλιές τους!

Οι πεταλούδες  μαλώνουν για το ποια έχει τα πιο ωραία χρώματα στα φτερά της!

 Τα λουλούδια  μαλώνουν για το ποιο μυρίζει πιο όμορφα!

 Τα σύννεφα στον ουρανό μαλώνουν για το ποιο είναι πιο δυνατό και θα ρίξει την πιο πολλή βροχή!

Τα φρούτα μαλώνουν για το ποιο είναι το πιο αγαπημένο των παιδιών!

 Τα αστεράκια μαλώνουν για το ποιο είναι πιο λαμπερό!

Οι άνθρωποι πήραν τα όπλα και κάνουν πόλεμο….

 Τι συμβαίνει;

- Δεν ξέρω, μια στιγμή  να δω  με το μαγικό μου κιάλι, τι γίνεται.

- Μα που το έβαλα, δεν το βρίσκω πουθενά.

- Έλα πάρε τα δικά μου κιάλια και δες..

-Πω πω ! είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει! Είπε ο ΑΊ Βασίλης μόλις κοίταξε. Όπου και να έβλεπε όλοι τσακώνονταν….

-Κάτι έχουν πάθει όλοι εκεί κάτω. Δεν είναι τυχαίο αυτό που συμβαίνει.

-        Εγώ ξέρω τι συμβαίνει , είπε ένα ποντικάκι.

-        Δηλαδή τι ξέρεις;

-        Είδα με τα μάτια μου και άκουσα με τα αφτιά μου τους καλικατζαραίους να γελάνε με την μεγάλη επιτυχία της φετινής τους σκανταλιάς!

-        Δηλαδή όλο αυτό είναι δικό τους κατόρθωμα;

-        Ναι , είπε το ποντικάκι και τους εξήγησε τι ακριβώς έχει συμβεί.

-        Τότε υπάρχει λύση, είπε ο Αι Βασίλης.

-        Εσύ ποντικάκι μπορείς να μου επιστρέψεις το μαγικό μου κιάλι από το σπίτι της μάγισσας;

-        Όχι παππούλη , μην με στέλνεις εκεί γιατί θα με αρπάξει ο γάτος της και θα με κάνει μια χαψιά. Μπορώ όμως να ειδοποιήσω τη φίλη μου την καρακάξα. Να απασχολήσω εγώ το κοράκι κι εκείνη να μπει απ το σπασμένο τζάμι της καλύβας και να αρπάξει το κιάλι.

Πράγμα που έγινε κι έτσι ο Αι Βασίλης πήρε πίσω το μαγικό του κιάλι. Μετά πήγε κι έφερε ένα όμορφο χριστουγεννιάτικο κουτάκι που είχε μια άσπρη  γυαλιστερή σκόνη , σαν ζάχαρη.

-Εσύ καλή μου νεράιδα , κάλεσε τις αδερφές σου και φτιάξτε μικρά κεκάκια για όλους. Μέσα στα κεκάκια θα βάλετε  αυτή τη μαγική σκόνη που λέγεται ΑΓΑΠΗ ( για να λύσει τα μάγια της Μπλιμπλίνας ) κι   ένα σημείωμα που θα σας δώσω , θα τα στολίσετε με 4 χρωματιστά μαγικά  κουφετάκια και θα τα μοιράσετε σε όλους.

Κι έτσι έγινε. Οι νεράιδες έφτιαξαν τα κεκάκια κι έβαλαν μέσα το σημείωμα που έλεγε:

 

Αγαπημένοι μου, Επειδή φέτος όλοι τσακώνονται με όλους, αποφάσισα να μην έρθω. Αυτό το κεκάκι, είναι το δώρο μου . Περιέχει τη μαγική σκόνη της αγάπης! Και τα κουφετάκια θα σας βοηθήσουν να θυμηθείτε και να χρησιμοποιείτε ξανά τις μαγικές λέξεις που πρέπει  να λέμε για να γίνει ο κόσμος πιο όμορφος: ( Κόκκινο)ΣΥΓΓΝΩΜΗ, (Πράσινο)ΠΑΡΑΚΑΛΩ , (μπλε) ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ( κίτρινο)ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ ! Όταν θυμηθείτε να τις ξαναχρησιμοποιήσετε σωστά  και γίνετε όλοι καλύτεροι, ίσως το ξανασκεφτώ. Με αγάπη  ΑΊ Βασίλης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κι όλα έγιναν όπως είπε ο Αι Βασίλης.

Οι άνθρωποι, τα παιδιά, τα ξωτικά, τα στολίδια, οι τάρανδοι, οι αρκούδες, οι χιονονιφάδες, τα ψάρια, τα πουλιά, οι αρκούδες , τα παπάκια, τα ζώα στο δάσος, οι πεταλούδες, τα λουλούδια, τα φρούτα, τα σύννεφα, τα αστεράκια ,όλα μα όλα τα πλάσματα της γης που πριν λίγο τσακωνόταν με την παραμικρή αιτία,

κατάλαβαν το λάθος τους , ζήτησαν συγγνώμη κι έγιναν φίλοι ξανά.

ΚΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ!!!

 Η μάγισσα Μπλιμπλίνα πήγε να σκάσει απ το κακό της. Πήρε τη σκούπα της, τη γάτα, το κοράκι της κι έφυγε σε άλλο πλανήτη.

Όσο για τους καλικατζαραίους, γύρισαν πίσω στα έγκατα της γης με το κεφάλι κατεβασμένο και με  μια μούρη ξινισμένη. Πάλι δεν τα κατάφεραν . Πάλι ο Αι Βασίλης τους χάλασε τα σχέδια!

 

Μετά απ αυτό κι αφού βεβαιώθηκε για την αλλαγή  όλων προς το καλό,  ( άρα λύθηκαν τα μάγια της φοβερής Μπλιμπλίνας)  ο Άγιος Βασίλης, αποφάσισε να έρθει και φέτος, όπως κάθε χρόνο!

 

ΝΤΙΦΕ

 ΕΝΑ ...ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΑΚΙ

             

( εικόνα - ζωγραφική  Μπάμπης Κοιλιάρης)

Πριν πολλά πολλά χρόνια οι καλικάντζαροι, (ξέρετε αυτοί με τα μαύρα που έχουν μακριά ουρίτσα , μυτερά αυτάκια, μακριά βρώμικα νύχια και κιτρινισμένα δόντια- γιατί δεν τα πλένουν ποτέ- και μουτζούρες στο πρόσωπο κι όλα αυτά για μη ξεχωρίζουν τις νύχτες που κάνουν τις ζαβολιές τους) ξεκίνησαν από τη χώρα τους που είναι βαθιά μέσα στη γη κι όλο το χρόνο άλλη δουλειά δεν κάνουν απ το να πριονίζουν το δέντρο της γης, αλλά ποτέ δεν καταφέρνουν να το κόψουν, Κι αυτό γιατί παραμονή των Χριστουγέννων το παρατάνε κι ανεβαίνουν πάνω στη γη για να κάνουν τις αστείες ζημιές τους και να γελάνε .

Όμως δεν είναι όλοι έτσι.

Υπάρχει ένα μικρό καλικατζαράκι που είναι η ντροπή της ομάδας των καλικαντζαρέων , γι αυτό κι οι γονείς του , το είχαν κρυμμένο για να το προστατεύουν.

Αυτό λοιπόν ήταν όμορφο με ροδαλά μαγουλάκια, με ξανθά μαλάκια και γαλάζια ματάκια. Κι ήταν αδύνατο να φορέσει μαύρα ρούχα γιατί το έπιανε φαγούρα κι αν έβαζε μουτζούρες στο πρόσωπό του, γέμιζε κόκκινα σπυράκια κι ανέβαζε πυρετό. Ενώ όταν έβαζε πολύχρωμα ρουχάκια , έλαμπε κι ήταν μια χαρά.

Άσε το άλλο, δεν ήθελε με τίποτα να πάει και να πριονίσει το δέντρο της γης με τα άλλα καλικαντζαράκια και να μάθει αυτή την τέχνη.

Εκείνο ήθελε να ονειρεύεται, να φτιάχνει με το μυαλό του όμορφες ιστορίες, να τραγουδάει, να χορεύει ,και το χειρότερο όλων, να βοηθάει όποιον είχε ανάγκη.

Τσ τσ τσ , άκου πράγματα... που ξανακούστηκε καλικαντζαράκι να θέλει να βοηθάει... ντροπή!

Οι γονείς του το αγαπούσαν πολύ κι ας ήταν τόσο διαφορετικός και ξεχώριζε μέσα στο πλήθος των καλικατζάρων.

Εκείνη τη χρονιά λοιπόν ήρθε μήνυμα στην οικογένεια ότι ο μικρός, θα έπρεπε να ακολουθήσει την ομάδα που θα ανέβαινε πάνω στη γη, ώστε να εκπαιδευτεί και να μάθει να σκαρώνει πονηριές.

Ο μικρός ήταν πολύ χαρούμενος, ενώ οι γονείς του κόντευαν ν αρρωστήσουν. Δεν μπορούσαν να μην υπακούσουν στην εντολή του αρχικαλικάντζαρου.

Έτσι τον ετοίμασαν και τον πήγαν εκεί που συγκεντρώθηκε η ομάδα για να ξεκινήσει το ταξίδι προς την επιφάνεια της γης.

Μόλις έφτασε εκεί ο μικρός Ντίφε και τον είδαν οι άλλοι ντυμένο μ΄ένα πράσινο παντελόνι, κόκκινο μπλουζάκι και κίτρινο σκουφί , έγινε χαμός από τα χαχανητά. Τι ήταν τούτο;     Πολλοί κυλιόταν κάτω από τα γέλια. Μόνο ο αρχικαλικάντζαρος θύμωσε με την εμφάνισή του, αλλά δεν υπήρχε χρόνος να τον στείλει ν αλλάξει, έπρεπε να φύγουν αμέσως.

Κι αφού είπαν το τραγούδι, και χόρεψαν  έτσι όπως συνήθιζαν κάθε χρόνο....

Οι καλικάντζαροι, 

Οι καλικάντζαροι

Πάνω στη γη ερχόμαστε

Και τα μεσάνυχτα,

Και τα μεσάνυχτα

Το χρόνο υποδεχόμαστε

Περπατάμε βαριά, Περπατάμε βαριά

Και πιάνω κάτω τρέχουμε

Και μια μεγάλη ουρά ,

 Και μια μεγάλη ουρά

Και μαύρα αυτάκια έχουμε.

 

 το ταξίδι προς τα πάνω ξεκίνησε.

Οι  άλλοι καλικάντζαροι, τον έβλεπαν, σκουντιόντουσαν μεταξύ του , τον κορόιδευαν και γελούσαν.

-Καλέ , κοίτα τον, πώς είναι έτσι;

-Αυτός δεν είναι σοβαρός καλικάντζαρος,

-Πιο πολύ με κλόουν μοιάζει...

-Αυτός είναι πολύ καθαρός, ακόμα και τα δόντια του είναι άσπρα...

-Ούτε καν  μεγάλα αυτάκια και ουρίτσα δεν έχει...

- Είναι ελαττωματικός!

Ο αρχηγός φυσούσε και ξεφυσούσε και δεν ήξερε τι να κάνει με δαύτον.

Κι ο καημένος ο Ντίφε, έγινε κατακόκκινος και παρακαλούσε ν ανοίξει η γη να τον καταπιεί.

Κάποια στιγμή έφτασαν πάνω στη και κρύφτηκαν στην σπηλιά τους μέχρι να νυχτώσει για τα καλά.

-Εσύ, του είπε ο αρχικαλικάντζαρος που έτσι κι αλλιώς δεν τον ήθελε μαζί του,  , θα κρυφτείς κάπου, να βλέπεις τι κάνουμε για να μαθαίνεις.

Κι όταν βράδιασε ξεχύθηκαν στην πολιτεία και πήραν   όλα τα φωτάκια στα στολισμένα δέντρα.

Ο Ντίφε είδε έκπληκτος τι έκαναν οι άλλοι και μόλις τελείωσαν  επέστρεψαν στη σπηλιά τους , έκρυψαν τα φωτάκια σ ένα τεράστιο μπαούλο κι έπεσαν να κοιμηθούν. Τότε εκείνος πατώντας στις μύτες των ποδιών του πήρε τα φωτάκια και τα έβαλε πάνω στα δέντρα και τα άναψε όπως πριν.

Όταν ο αρχηγός είδε την άλλη μέρα ότι έλειπαν τα φωτάκια απ το μπαούλο, τράβαγε τα λίγα του μαλλιά.

-Μα τι έγινε εδώ;

-Ποιος ήρθε και πήρε τα φωτάκια;

-Μήπως κάποιος μας ακολούθησε; αναρωτιόταν. Όμως δεν είχε χρόνο ν ασχοληθεί μ αυτό τώρα. Έπρεπε να ξεκινήσουν για την επόμενη ζαβολιά. Έτσι  η ζημιάρικη ομάδα μπήκε στα σπίτι κι έσπασε όλα τα μπαλόνια των παιδιών.

 Κι αφού επέστρεψαν χαχανίζοντας χαρούμενοι για τη ζημιά που είχαν κάνει κι έπεσαν να κοιμηθούν, ο Ντίφε βγήκε πάλι κρυφά  και φούσκωσε όσα μπαλόνια βρήκε στο μαγαζί με τα παιχνίδια και τα πήγε στα σπίτι για να τα βρουν τα παιδιά ξυπνώντας. Τον πόνεσε λίγο ο λαιμός του, αλλά χαλάλι.

Το άλλο βράδυ οι καλικάντζαροι πήγαν και χάλασαν όλους του χιονανθρώπους που είχαν φτιάξει τα παιδιά.

 Κι όταν αυτοί έπεσαν ικανοποιημένοι για ύπνο, ο Ντίφε πήγε και τους ξανάφτιαξε έναν έναν. Κι επειδή δεν φορούσε γάντια, τα χέρια του πάγωσαν, αλλά σημασία είχε πως τα κατάφερε και γέμισε η πόλη με μικρούς και μεγάλους χιονανθρώπους.

Το τέταρτο βράδυ οι αφιλότιμοι μπήκαν μέσα στα σπίτι κι έφαγαν όλα τα γλυκά που είχαν φτιάξει οι νοικοκυρές και στόλιζαν τις πιατέλες. Βαρυστομάχιασαν , αλλά όταν σκεφτόταν τι ζημιά είχαν κάνει, έκαναν τούμπες από τη χαρά τους. Κι ο Ντίφε, έφυγε κρυφά, σήκωσε τα μανίκια και μπήκε σ΄ ένα φούρνο. Πάνω σ ένα τοίχο ήταν οι συνταγές με τα χριστουγεννιάτικα γλυκά κι ο φούρνος είχε όλα τα υλικά. Κουράστηκε πάρα πολύ , αλλά μέχρι το πρωί κατάφερε να γεμίσει πάλι τις πιατέλες με τα γλυκά.

Το πέμπτο βράδυ μπήκαν στα σπίτι και τα έκαναν άνω κάτω , αδειάζοντας παντού τα πούπουλα από τα μαξιλάρια. Μεγάλο γλέντι έκαναν πάλι με τη νέα τους πονηριά. Μόνο που μετά ο φίλος μας ο Ντίφε είδε κι έπαθε να συμμαζέψει και να βάλει σε τάξη το χάος που δημιούργησαν.

Το έκτο βράδυ πήγαν και γέμισαν με ζάχαρη τα γάλατα των παιδιών , ώστε μόλις το πιουν να χαλάσουν τα δοντάκια τους και να πονάνε..

 Αλλά ο Ντίνφε δεν θα άφηνε ποτέ να συμβεί κάτι τέτοιο. Πήγε και πέταξε τα ζαχαρογάλατα και τα αντικατέστησε με κανονικά κι έτσι κανένα παιδάκι δεν θα πονούσε το δοντάκι χρονιάρες μέρες.

Το έβδομο βράδυ ήταν η σειρά των τριγώνων. Γιατί μ αυτά τα παιδιά του ξεκούφαναν την παραμονή των Χριστουγέννων. Δεν άντεχαν να το περάσουν ξανά και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Έτσι την ώρα που όλοι κοιμόταν ήσυχα στα σπίτια τους, όρμησαν και πήραν όλα τα μουσικά όργανα που βρήκαν, τριγωνάκια, τυμπανάκια, τραμπούκες...

Τα έκλεισαν στο μεγάλο μπαούλο στην σπηλιά τους κι έπεσαν ευτυχισμένοι για ύπνο. Μόλις άκουσε το δυνατό ροχαλητό τους , Ο Ντίφε άνοιξε το μπαούλο, πήρε όλα τα μουσικά όργανα και τα επέστρεψε εκεί που έπρεπε, ώστε να πουν τα παιδιά τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα και να μη χαθεί το έθιμο.

Το όγδοο βράδυ, δεν είχαν χρόνο να ελέγξουν αν τα τριγωνάκια ήταν στο μπαούλο γιατί έφυγαν βιαστικά για να μαζέψουν και να καταστρέψουν όλα τα ρόδια που θα έσπαγαν οι άνθρωποι στις πόρτες τους για γούρι την πρωτοχρονιά. Τα έσπασαν και πέταξαν τα σπόρια τους στους δρόμους.

Τι χαρά ήταν αυτή. Σκέψου πως όποιος πατούσε πάνω τους θα γλιστρούσε και θα έκανε μια θεαματική τούμπα. Και ποιος νομίζετε πως την έπαθε... Μάλιστα ο ίδιο ο άγιος Βασίλης. 

Ο Ντίφε είχε πεταχτεί σε διπλανή πόλη για να κόψει και να φέρει ρόδια , καθώς τα είχαν καταστρέψει όλα και την ώρα που γύριζε φορτωμένος, βλέπει ένα κύριο με άσπρα γένια και κόκκινα γούνινα ρούχα να είναι ξαπλωμένος φαρδύς πλατύς στο δρόμο. Γιατί καθώς κρατούσε ένα μεγάλο δώρο , δεν είδε τα σπόρια των ροδιών , τα πάτησε γλίστρησε κι αντί για γούρι, του έφερε πόνο γιατί πέφτοντας, χτύπησε. Ευτυχώς όχι πολύ σοβαρά, αλλά όσο νάναι μεγάλος σε ηλικία άγιος είναι. Ο Ντίνφε τον βοήθησε να σηκωθεί και να καθαριστεί κι ο άγιος Βασίλης του χάρισε ένα δωράκι. Μια ζωντανή νεραϊδούλα για να τον προσέχει. Τι χαρά που πήρε ο Ντίνφε, που θα είχε μια φίλη να του κάνει παρέα , χωρίς να τον κοροϊδεύει...

‘Όταν το επόμενο βράδυ οι καλικάτζαροι κατάλαβαν ότι έλειπαν τα τριγωνάκια και τα άλλα μουσικά όργανα γιατί τους ξεκούφαναν τα παιδιά με τα κάλαντα και δεν τους άφησαν να κοιμηθούν, άρχισαν να σκέφτονται  ποιος μπορεί  τους έκανε τη ζημιά και τα ξανάδωσε πίσω.

Όμως δεν είχαν χρόνο για να ψάξουν πολύ γιατί ετοίμαζαν την μεγαλύτερη και καλύτερη ζαβολιά για φέτος, που θα μ αυτήν θα τελείωναν όλα όσα είχαν σχεδιάσει να κάνουν. Θα ανακάτευαν τα δώρα. Ε ρε τι γέλια θα έκαναν όταν τα παιδιά θα άνοιγαν τα δώρα που τους είχε φέρει ο Αι Βασίλης κι εύρισκαν άλλα αντί γι αυτά που είχαν ζητήσει. Ξεχύθηκαν λοιπόν απ τη σπηλιά τους, μόλις σκοτείνιασε κι άρχισαν να παίρνουν τα δώρα κάτω από τα δέντρα και στη θέση τους να βάζουν άλλα.

 

 Ο Ντίφε παρακολουθούσε, αλλά αν δεν είχε  τη βοήθεια της μικρής νεραϊδούλας, δεν θα κατάφερνε ποτέ να βάλει τα σωστά δώρα στη θέση τους.

 Το τελευταίο βράδυ που οι καλικάντζαροι θα έμεναν πάνω στη γη, δεν έβγαιναν να κάνουν ζαβολιές μόνο έκαναν ένα μικρό γλέντι μέσα στη σπηλιά , όπου έφαγαν και ήπιαν μπόλικο κρασί και κοιμήθηκαν, όλοι εκτός απ τον αρχικαλικάντζαρο που σχεδίαζε το ταξίδι της επιστροφής στα βάθη της γης.

 Η μικρή νεραϊδούλα, βγήκε από την τσέπη που την είχε κρύψει ο Ντίνφε για να πετάξει και να ξεμουδιάσει λίγο. Και τότε ένα μαυριδερό χέρι ...χραπ την άρπαξε απ το φτερό.

-Ει πρόσεξε θα μου χαλάσεις τα φτερά μου! Φώναξε εκείνη.

-Ώστε εσύ ήσουν που διόρθωνες όλες τις ζαβολιές που κάναμε!

-Εγώ δε έκανα τίποτα, σας διαβεβαιώνω, είπε η νεραϊδούλα.

-Εγώ τα έκανα όλα, είπε με θάρρος ο Ντίφε για να σώσει τη φίλη του.

-Σιγά μην τα έκανες εσύ, του είπε ο αρχηγός. Εσύ δεν είσαι άξιος για τίποτα.

Με τη φασαρία ξύπνησαν κι οι άλλοι καλικάντζαροι.

-Πάρτε την και κλείστε την στο κλουβί, θα την πάρουμε μαζί μας, όταν επιστρέψουμε στα βάθη της γης.

-Αχ ΄οχι, δεν μπορώ να ζήσω εκεί.  Εγώ χρειάζομαι καθαρό αέρα, ήλιο, τα δέντρα, τα λουλούδια, τα πουλιά, τη λιμνούλα μου.

-Για τιμωρία , θα έρθεις μαζί μας, είπε χαχανίζοντας ο αρχηγός. Ας ξεκινήσουν οι ετοιμασίες για το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής. Φέτος θα πάρουμε μαζί μας κι ένα όμορφο λάφυρο για να παίζουν τα μικρά καλικαντζαράκια. Ο χρόνος μας πάνω στη γη τελειώνει. Έρχονται τα Θεοφάνεια κι εμείς πρέπει να εξαφανιστούμε.

-Μη στεναχωριέσαι , της είπε ο Ντίφε , ενώ εκείνη έκλαιγε γοερά. Κάτι θα βρω να κάνω . Δεν θα σ αφήσω εκεί μέσα, ούτε θ αφήσω να σε πάρουν στα βάθη της γης.

Όταν έπεσαν όλοι για ύπνο, ο μικρός χρωματιστός καλικάντζαρος ήταν πολύ στεναχωρημένος. Αλλά όχι , δεν θα το έβαζε κάτω. Εδώ έκανε τόσα άλλα πιο δύσκολα. Προσπάθησε να σπάσει  το λουκέτο με τα χέρια του ( πέτρα δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει γιατί με τη φασαρία θα ξυπνούσαν οι άλλοι καλικάντζαροι που ροχάλιζαν καθώς κοιμόταν του καλού καιρού).  Όμως το λουκέτο ήταν πολύ  μεγάλο και  δυνατό. ΄Επρεπε να βρει ένα τρόπο να ελευθερώσει τη φίλη του. Τότε είδε στην άκρη της σπηλιάς ένα ποντικάκι.

 

-Εγώ ζω εδώ κι έχω δει τι έχεις κάνει όλο αυτό καιρό ( του είπε αυτό σαν πλησίασε). Και μπράβο σου που δεν τους άφησες να καταστρέψουν τα Χριστούγεννα. Γι αυτό σου προτείνω να σε βοηθήσω.

-Τι μπορεί να κάνει ένα τόσο μικρό ζωάκι ;

-Ένα τόσο μικρό ζωάκι που έχει όμως πολύ δυνατά δοντάκια , του είπε. Κι άρχισε να ροκανίζει το λουκέτο με τα δοντάκια του. Πέρασε πολλή ώρα, αλλά  στο τέλος το μικρό ποντικάκι κατάφερε κι έκοψε το μεγάλο και δυνατό λουκέτο. Άνοιξε η πόρτα απ το κλουβάκι κι ελευθερώθηκε η μικρή νεραϊδούλα.

-Σ ευχαριστώ πολύ ποντικάκι!

-Πρέπει να φύγεις γρήγορα αγαπημένη μου φίλη, γιατί άμα ξυπνήσουν αυτοί , κινδυνεύεις.

-Πριν φύγω , θέλω να σου κάνω ένα δώρο. Θα σου δώσω ένα φιλί, του είπε και του έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο.

- Από τώρα και εξής, όταν θέλεις να γίνεις αόρατος θα λες “ Νεραϊδούλα 123” και ‘οταν θέλεις να σε βλέπουν οι άλλοι θα λες “ Νεραϊδούλα321”.

Αυτά είπε η νεραϊδούλα και πέταξε μακριά.

- Σ ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου φίλη!

Αν είμαι αόρατος δεν θα με δουν και δεν θα με πάρουν μαζί τους στην καλικαντζαροχώρα, σκέφτηκε ο Ντίφε. Τι υπέροχο δώρο είναι αυτό!

Πραγματικά την ώρα που έπρεπε να ξεκινήσει η ομάδα για τα βάθη της γης, ο Ντίφε, είπε τα μαγικά λόγια και τσουπ έγινε αόρατος. Και κανένας δεν θυμήθηκε να τον ψάξει. Όταν λοιπόν έφυγαν , είπε τα άλλα μαγικά  λόγια και τσουπ παρουσιάστηκε κανονικά μπροστά στα έκπληκτα ματάκια του ποντικούλη.

Βγήκε απ τη σπηλιά κι από τότε είναι πολύ χαρούμενος που ζει πάνω στη γη κι απολαμβάνει τον ήλιο, τον αέρα, τη θάλασσα, τα λουλούδια, τα πουλιά και την παρέα με τους ανθρώπους. Γιατί όπως καταλαβαίνετε πάνω στη γη, έκανε πολλούς πολλούς φίλους!

 

 

 

 

 

 

 

ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Λέξεις από κ

1.  Γρίφος:είναι μαύρα πονηρά

                   Βρώμικα , σιχαμεράμ

                   Βγαίνουνε στις σκοτεινιές

                   Κάνουν χίλιες ζαβολιές

2. Ποια ειναι η σωστή λέξη:

1)      ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟς        ΓΑΙΔΑΡΟΣ

2)      ΦΩΤΑΚΙΑ                          ΚΕΡΑΚΙΑ

3)      ΖΑΒΟΛΙΑ                           ΔΙΑΒΟΛΙΑ

4)      ΜΠΑΛΟΝΙΑ                      ΣΕΝΤΟΝΙΑ

5)      ΔΟΝΤΑΚΙΑ                        ΜΑΛΛΑΚΙΑ

6)      ΠΟΥΠΟΥΛΑΚΙΑ                 ΜΑΣΟΥΡΑΚΙΑ

7)      ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΙ              ΛΑΣΠΑΝΘΡΩΠΟΙ

8)      ΟΡΓΑΝΑΚΙΑ                      ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ

9)      ΤΡΙΓΩΝΑΚΙΑ                      ΤΕΤΡΑΓΩΝΑΚΙΑ

10)ΤΡΑΜΠΟΥΚΕΣ                   ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΕΣ

11)ΤΥΜΠΑΝΑΚΙΑ                   ΚΑΣΤΑΝΑΚΙΑ

12)ΣΠΗΛΙΑ                             ΕΛΙΑ

13)ΡΟΔΙΑ                                ΠΟΔΙΑ

14)ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ                 ΑΓΙΟΣ ΑΠΡΙΛΗΣ

15)ΝΕΡΑΙΔΟΥΛΑ                ΓΑΤΟΥΛΑ

16)ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ                       ΣΚΙΟΥΡΑΚΙ

17)ΚΛΟΥΒΑΚΙ                         ΚΟΥΤΑΚΙ

18)ΦΙΛΟΥΣ                             ΜΥΛΟΥΣ

19)ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ             ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ

 

 

ΧΟΡΟΣ: ΕΚΡΥΘΜΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑ

ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ

ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ ΡΗΓΑΣ ΚΕΧΑΓΙΑΣ ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΕΡΑΜΑΡΗΣ

ΠΑΙΝΔΙΝΙ : ΜΑΝΤΑΛΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ